
برای بسیاری از صاحبان کسبوکارهای کوچک، مالیات موضوعی است که معمولاً زمانی جدی گرفته میشود که موعد ارسال اظهارنامه، بررسی حسابها یا دریافت پیام از سازمان امور مالیاتی فرا برسد.اما بخش قابل توجهی از مشکلات مالیاتی، نه به دلیل فرار مالیاتی یا تخلف عمدی، بلکه به دلیل اشتباهات ساده در ثبت اطلاعات، نگهداری اسناد و انجام تکالیف قانونی ایجاد میشوند.
برای بسیاری از صاحبان کسبوکارهای کوچک، مالیات موضوعی است که معمولاً زمانی جدی گرفته میشود که موعد ارسال اظهارنامه، بررسی حسابها یا دریافت پیام از سازمان امور مالیاتی فرا برسد.
اما بخش قابل توجهی از مشکلات مالیاتی، نه به دلیل فرار مالیاتی یا تخلف عمدی، بلکه به دلیل اشتباهات ساده در ثبت اطلاعات، نگهداری اسناد و انجام تکالیف قانونی ایجاد میشوند.
شناخت این خطاها میتواند به کسبوکارها کمک کند تا از جریمههای قابلاجتناب، اختلاف با سازمان امور مالیاتی و از دست رفتن بخشی از هزینههای قابل قبول جلوگیری کنند.
در این مطلب با ۷ اشتباه رایج مالیاتی صاحبان کسبوکارهای کوچک و راهکار جلوگیری از آنها آشنا میشویم.
یکی از مهمترین اشتباهات این است که صاحب کسبوکار تصور کند مسائل مربوط به سامانه مؤدیان فقط برای شرکتهای بزرگ اهمیت دارد.
در حالی که تکالیف مربوط به سامانه مؤدیان و صورتحساب الکترونیکی، بسته به نوع فعالیت و مقررات مربوط، برای بسیاری از صاحبان مشاغل نیز اهمیت دارد.
طبق قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مؤدیان، صورتحساب الکترونیکی نقش مهمی در ثبت معاملات و محاسبه مالیات بر ارزش افزوده دارد. همچنین عدم صدور صورتحساب الکترونیکی در موارد مشمول میتواند مشمول جرائم قانونی شود.
بهجای اینکه در زمان رسیدگی مالیاتی به دنبال اصلاح اطلاعات باشید، از ابتدا فرآیند فروش، صدور صورتحساب و ثبت اطلاعات را به شکل منظم انجام دهید.
نکته مهم: نوع تکلیف و نحوه اجرای آن میتواند با توجه به نوع فعالیت و مقررات جاری متفاوت باشد؛ بنابراین نباید یک نسخه واحد برای تمام کسبوکارها در نظر گرفت.
استفاده از یک حساب بانکی برای هزینههای شخصی و فعالیت تجاری، یکی از اشتباهات رایج صاحبان کسبوکارهای کوچک است.
وقتی تراکنشهای شخصی و کاری با یکدیگر ترکیب میشوند، تشخیص ماهیت تراکنشها دشوارتر شده و در زمان تهیه گزارشهای مالی یا پاسخگویی به ابهامات، کار بیشتری ایجاد میشود.
از طرف دیگر، قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مؤدیان نیز برای حسابهای مرتبط با فعالیت اقتصادی الزامات مشخصی دارد.
تا حد امکان:
گاهی صاحب کسبوکار تمام درآمدها را ثبت میکند اما برای هزینهها مستندات کافی ندارد.
این موضوع میتواند باعث شود بخشی از هزینههای واقعی کسبوکار در زمان رسیدگی مالیاتی قابل پذیرش نباشد.
بر اساس ماده ۱۴۷ قانون مالیاتهای مستقیم، هزینه قابل قبول مالیاتی باید در حدود متعارف، متکی به مدارک و مرتبط با تحصیل درآمد مؤسسه باشد.
فرض کنید یک فروشگاه برای تبلیغات، حملونقل، اجاره یا خدمات تخصصی هزینه میکند اما فاکتور و مدارک کافی برای آن ندارد.
در این شرایط، صرف اینکه واقعاً پول پرداخت شده است، الزاماً به معنی پذیرش آن به عنوان هزینه مالیاتی نیست.
برای هر هزینه مهم، مدارک مرتبط را نگهداری کنید:
فاکتور + رسید پرداخت + قرارداد یا مستند مرتبط
یکی دیگر از اشتباهات رایج این است که صاحب کسبوکار تا نزدیک شدن به مهلت قانونی، تهیه اطلاعات مالیاتی را به تعویق بیندازد.
این کار معمولاً باعث میشود:
برای نمونه، قانون مالیاتهای مستقیم برای اشخاص حقیقی و حقوقی تکالیف مشخصی در خصوص اظهارنامه و ارائه اطلاعات مالی تعیین کرده است.
مالیات را یک فعالیت سالانه ندانید؛ آن را به فرآیند ماهانه تبدیل کنید.
حتی یک بررسی ساده ماهانه میتواند از انباشته شدن مشکلات در پایان سال جلوگیری کند.
یکی از باورهای اشتباه این است:
«کسبوکار من کوچک است، پس کاری با مالیات ندارم.»
کوچک بودن کسبوکار بهتنهایی به معنی معاف بودن از تمام تکالیف مالیاتی نیست.
تکالیف مالیاتی به عواملی مانند نوع فعالیت، میزان درآمد و فروش، شخصیت حقیقی یا حقوقی، نوع معاملات و مقررات مربوط به آن فعالیت بستگی دارد.
حتی در برخی موارد ممکن است برای گروهی از صاحبان مشاغل، شرایط خاصی مانند استفاده از مقررات تبصره ماده ۱۰۰ مطرح باشد؛ اما این موضوع به شرایط و دستورالعمل همان عملکرد بستگی دارد و نباید بهصورت عمومی برای همه کسبوکارها فرض شود.
بهجای حدس زدن، ابتدا وضعیت مالیاتی کسبوکار خود را مشخص کنید.
گاهی اطلاعات ثبتشده در نرمافزار حسابداری با گردش حسابهای بانکی هماهنگ نیست.
مثلاً:
فروش ثبتشده ≠ واریزیهای بانکی
یا:
هزینه ثبتشده ≠ برداشت بانکی
این مغایرتها ممکن است دلایل مختلفی داشته باشند؛ از انتقال وجه بین حسابها گرفته تا دریافت وجه بابت فروش، پرداخت بدهی یا تراکنشهای غیرعملیاتی.
بهصورت دورهای مغایرت بانکی انجام دهید و ماهیت تراکنشهای مهم را مشخص کنید.
این کار علاوه بر کمک به کنترل مالی، باعث میشود هنگام تهیه گزارشهای مالیاتی اطلاعات منظمتر و قابل دفاعتری در اختیار داشته باشید.
داشتن حسابدار یا مشاور مالیاتی بسیار مهم است؛ اما مسئولیت مدیریت کسبوکار همچنان بر عهده صاحب کسبوکار است.
مدیر باید بداند:
حسابدار میتواند اطلاعات را بررسی و امور تخصصی را انجام دهد، اما تصمیمگیری بدون اطلاع مدیر از وضعیت مالی کسبوکار، ریسک بالایی دارد.
اگر صاحب یک کسبوکار کوچک هستید، این ۷ مورد را مرتب بررسی کنید:
☑️ وضعیت سامانه مؤدیان و صورتحسابهای الکترونیکی
☑️ تفکیک حسابهای شخصی و کاری
☑️ نگهداری فاکتورها و اسناد هزینه
☑️ بررسی منظم تکالیف و مهلتهای مالیاتی
☑️ مشخص بودن وضعیت مالیاتی کسبوکار
☑️ انجام مغایرت بانکی
☑️ بررسی منظم گزارشهای مالی توسط مدیر
بسیاری از مشکلات مالیاتی کسبوکارهای کوچک را میتوان با نظم مالی، ثبت صحیح اطلاعات و پیگیری بهموقع تکالیف کاهش داد.
قرار نیست صاحب کسبوکار متخصص همه قوانین مالیاتی باشد؛ اما باید بداند چه تکالیفی دارد و چه زمانی باید آنها را انجام دهد.
اگر در مورد وضعیت مالیاتی کسبوکارتان، سامانه مؤدیان، اظهارنامه یا ثبت و کنترل حسابها سؤال دارید، بهتر است قبل از رسیدن به موعدهای حساس، موضوع را بررسی کنید.
مبین مؤثر میتواند در زمینه خدمات حسابداری، مالیاتی و نرمافزارهای مالی در کنار کسبوکار شما باشد.
توجه: قوانین و دستورالعملهای مالیاتی ممکن است تغییر کنند. برای تصمیمگیری درباره تکالیف یک کسبوکار مشخص، باید مقررات و بخشنامههای جاری مربوط به همان فعالیت بررسی شود.